Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Ο ΣΤΑΘΗΣ Ο ΣΑΠΙΟΚΟΙΛΙΑΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΧΑΦΙΕΣ



Προς Στάθη Σταυρόπουλο που γράφει στον eniko, εστάλη απ’ τον Τάκη Βαρελά το «Αυστηρώς προσωπικόν…», που με ενέπνευσε να γράψω την παρακάτω «ιστορία».

            ΣΤΑΘΗΣ Ο ΣΑΠΙΟΚΟΙΛΙΑΣ

Ακαμάτης και λόγω αυτής τής τεμπελιάς του, ανίκανος καθώς ήταν, είχε βρει και τρόπο να τον λυπούνται, ώστε να τον συνδράμουν στις ανάγκες του…

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τον πήραν χαμπάρι όμως και τον παράτησαν στη μούχλα του. Δύσκολο ως αδύνατο να βρει νέα θύματα, γιατί ο κύκλος των γνωριμιών του κάπου τέλειωνε.

Έτσι, η μεγαλύτερη ανάγκη του πλέον ήταν να έχει ένα μεροκάματο, κάτι καθόλου δύσκολο εκείνην την εποχή, διότι η ανεργία ήταν ακόμη σε αρκετά χαμηλά επίπεδα.

Επειδή όμως «χρυσάφι» έπιανε και κάρβουνο τό ’κανε, κανείς δεν τον κράταγε στη δούλεψή του πάνω από τρεις μέρες…

…Ώσπου γνώρισε κάποιους εργάτες που δούλευαν σε μεγάλο εργοστάσιο και τους έπεισε πως ήταν άλλος απ’ ό,τι στην πραγματικότητα.

Ανυποψίαστοι εκ των πραγμάτων αυτοί και με ανεβασμένο το αίσθημα αλληλεγγύης ανάμεσα σε ίσους και στην προκείμενη ανάμεσα σ’ εργάτες, τον ενημέρωσαν πως στο εργοστάσιο ζητούσαν προσωπικό και τον ώθησαν να κάνει αίτηση πρόσληψης.

Ο Στάθης, τά ’χασε μόλις μπήκε στη φάμπρικα. Τεράστια! Αχ και νά ’ταν δικιά του κι αυτός τ’ αφεντικό!
Στο τριήμερο πάνω, τον γραπώνει ο προϊστάμενος να ροχαλίζει κάτω από ένα μηχάνημα και το μηχάνημα να έχει κολλήσει…
Οι υπόλοιποι εργάτες τρέχουν να τον συνδράμουν, δικαιολογώντας τον πως είν’ ακόμη νέος στη δουλειά και πως δεν κοιμόταν, αλλά είχε κρυφτεί κάτω απ’ το μηχάνημα κι έκλαιγε από ντροπή για τη ζημιά που έκανε.
Μόνο που ο προϊστάμενος τον είχε πιάσει επ' αυτοφώρω και πίσω δεν έκανε.
Τότε οι εργάτες απείλησαν πως αν απολυθεί θ’ απεργήσουν. Αυτό δε συνέφερε καθόλου το βιομήχανο, γιατί έπρεπε να παραδώσει άμεσα μια μεγάλη παραγγελία.

   Ο Στάθης, χάρη στην αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράσταση των υπόλοιπων εργατών που τον λυπόντουσαν, δεν απολύθηκε. Πήρε όμως ένα μεγάλο μάθημα. Εργάτες ενωμένοι, ακόμη και γι' άδικο αίτημα, μπορούν να μην είναι νικημένοι.
Ναι, αλλά μη νικημένοι εργάτες, σημαίνει ηττημένοι εργοδότες. Κι αυτός απ’ την πρώτη στιγμή ονειρεύτηκε κι ορέχτηκε να γίνει αφεντικό εκεί μέσα, ή τέλος πάντων έστω και διευθυντής ή προϊστάμενος. Πολύ τού άρεσε ο αέρας με τον οποίο ο προϊστάμενος τον είχε γαμωσταυρίσει...
Εξουσία! Ναι, ήθελε να έχει κι ο ίδιος εξουσία πάνω στους εργάτες! Εξουσία σημαίνει πλούτος! Τον άξιζε! Ήταν ανώτερος απ' αυτά τ' «ανθρωπάκια»! Ήταν γεννημένος για να τον ταϊζουν! Να τον προσκυνάνε! Να τον τρέμουν! Σιγά μη δούλευε αυτός μια ζωή σαν το μερμίγκι...

…Και όντως «κέρδισε» εξουσία, γενόμενος ρουφιάνος και χαφιές.
Έγινε το «κρυφό» μάτι τού προϊστάμενου. Του ρουφιάνευε και του χαφιέδιζε τους συναδέλφους του, συνηθέστερα με χαλκευμένες κατηγορίες.
   Άξιοι εργάτες απολύονταν χωρίς λόγο και η εργοδοσία δόξαζε τον …άξιο προϊστάμενο. Στα ύψη ο μισθός του(!), διότι έκρυβε βέβαια πως του Στάθη «επιτεύγματα» ήταν όλ' αυτά. Πού να φανταζόταν ότι ο Στάθης ...απλά επιβουλευόταν τη θέση του;

Οι εργάτες, αποφασίζουν απεργία που δεν θα σταματήσουν, αν δεν επαναπροσληφθούν όλοι οι απολυμένοι. Δεν την ανακοινώνουν όμως στην εργοδοσία. Θα της την έριχναν ως κεραυνό εν αιθρία στο κεφάλι, όταν η μεγάλη παραγγελία θα έφτανε στο προτελευταίο στάδιό της. Δηλαδή σε τρεις ακριβώς μέρες.
Να η μεγάλη ευκαιρία για τον Στάθη!!!

Παραμονή τής έναρξης της απεργίας ο Στάθης μπουκάρει στου βιομήχανου το γραφείο αλλαφιασμένος και διπλωμένος στα δυο απ’ το λύγισμα της μέσης. «Όχι, όχι. Δεν πονάει η κοιλιά μου. Όμως, συμβαίνει το και το. Μάλιστα εδώ και δυο μέρες ενημέρωσα τον προϊστάμενο, μα κι αυτός δικός τους είναι όπως αποδείχτηκε. Τον έπιασα στα πράσα, σας λέω, μόλις πριν λίγο».

…Προϊστάμενος πλέον, ο Στάθης!
«Ο Στάθης ο σαπιοκοιλιάς». Έτσι τον χαρακτήριζαν στο εξής οι εργάτες, γιατί με «σάπιο» χρήμα γεμίζει έκτοτε την κοιλιά του και τη γεμίζει πλούσια...

Ε, ακόμη κι αυτόν τον χαρακτηρισμό, τον αξιοποίησε δεόντως για να γιομίζει εσαεί με βρώμικο χρήμα την τσέπη του, μια και τίμιο μεροκάματο με τον ιδρώτα του δεν μπορούσε να βγάλει. Κλασσικός ακαμάτης κι ανίκανος γαρ...
   Συγκεκριμένα, κι επειδή όσα και να ξεπουλήσεις στην εργοδοσία ζητά όλο και περισσότερα που τα βρίσκει σε μεγαλύτερο χαφιεδορουφιάνο από σένα (ποτέ δεν εκλείπει το είδος...), ο Στάθης ο σαπιοκοιλιάς αναγκάστηκε να προσφέρει κι αλλού τις «υπηρεσίες» του.
...Στο βιογραφικό λοιπόν που κατέθετε κάθε φορά μαζί με την αίτηση για πρόσληψη, τόνιζε με πιο μαύρα γράμματα τα μοναδικά ...αξιόλογα «προσόντα» του:
«Στάθης ο σαπιοκοιλιάς, ρουφιάνος και χαφιές, τσιράκι των αφεντικών κι εχθρός των εργατών».

(Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα είναι α-συμπτωματική, β-τυχαία, γ-σε οποιοδήποτε σημείο τής Γης)

Καλή Γκέλμπεση – συγγραφέας

Σημαντική σημείωση:
Δικαίως κι όχι αδίκως, ο Τάκης Βαρελάς μπορεί να διεκδικήσει τα πνευματικά δικαιώματα αυτού τού πονήματος. Χωρίς το «Αυστηρώς προσωπικόν…» δεν θα το είχα γράψει. Τον ευχαριστώ που με ενέπνευσε.

8 σχόλια:

  1. Δεν υπάρχουν χειρότερα "πολιτικά όντα" από τους ΠΡΩΗΝ αριστερούς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ
      Θα μπορούσα να έχω δώσει και τέτοιες πλευρές στον Στάθη το σαπιοκοιλιά. Του ταιριάζουν απόλυτα. Όμως αυτό απαιτεί χώρο και χρόνο. Ε, ο χώρος που συνήθως δίνουμε σε μια ανάρτηση δεν ενδείκνυται να είναι και πολύ μεγάλος. Άρα, μόνο μικρά διηγήματα μπορώ να γράψω εδώ, εκτός πια αν μεταφέρω ήδη γραμμένα, όπως έκανα κάποια χριστούγεννα προσφορά στους ανεργοάφραγκους. Όσο για το χρόνο, δεν μου περισσεύει αυτόν τον καιρό ούτε για τα αυτονόητα.
      Πάντως γενικότερα, συμφωνώ απολύτως με το συμπέρασμά σου και πες τους πρώην κομμουνιστές, πρώην αριστερούς, πρώην ανθρώπους... Όπως θες τέλος πάντων.
      Μόνο που για μένα το Αριστερά-Δεξιά-Κέντρο, είναι γεωγραφικός και όχι πολιτικός προσδιορισμός.
      Πολιτικά ξεχωρίζω τις δυο υπάρχουσες κατηγορίες ως εξής: Ή με το κεφάλαιο θα είναι μια πολιτική δύναμη, ένα κόμμα, ή με το λαό. Όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα για παραπλάνηση και εξαπάτηση του λαού απ' τους μαυρογιαλούρος, πότε με το εμπόριο ελπίδας και πότε με το εμπόριο φόβου.
      Καλή συνέχεια στις ιχνηλασίες σου

      Διαγραφή
  2. μα τί βλακεία ήταν αυτή; Αν στην θέση του "Στάθη" βάλουμε το όνομα "Τάκης" ή "Καλή" θα έχουμε κάνει κάτι έξυπνο;

    Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Ανώνυμος Τ. 7 Μαρτίου 2015 - 3:53 π.μ.

      Βλακεία ή έξυπνο εντέλει. Αποφάσισε.
      Διότι αν εσύ δεν αποφασίσεις, εγώ δεν μπορώ να απαντήσω στα δυο ερωτηματικά που βάζεις.

      Οπωσδήποτε πάντως, οποιοσδήποτε ...σαπιοκοιλιάς θα μπορούσε να έχει κι ένα οποιοδήποτε όνομα.
      Εκτός, αν ήταν ...Ανώνυμος...
      Δεν είναι κακή ιδέα πάντως, να γράψω κι ένα διηγηματάκι με τον Ανώνυμο τον σαπιοκοιλιά...

      Διαγραφή
    2. ένα είναι το ερωτηματικό. ανεργοάφραγκοι. Θέλεις να περιγελάσεις τον Στάθη Σταυρόπουλο; Κάνε το αλλά όχι σαν χούλιγκαν. Κάνε το με εξυπνάδα, απάντα σε όλες του τις επισημάνσεις, τσακισέ τον.

      Αλλά δεν τον τσακίζεις με μια βλακεία-διήγημα που κολλάς το όνομα "Στάθης". Και κάτι άλλο: όποιος διαφωνεί με τις απόψεις σου γιατί είναι "σαπιοκοιλιάς" και όχι "fit"?

      Tάκιτος

      Διαγραφή
    3. @ Tάκιτος

      Ωραία, Τάκιτος και όχι Ανώνυμος...
      Πες μου τώρα, αν στο διήγημά μου αντί για Στάθης ο σαπιοκοιλιάς, έβαζα Τάκιτος ο σαπιοκοιλιάς, θα άλλαζε κάτι απ' τα μυνήματα που περνά;;;
      ΟΧΙ.

      Τώρα, τι δεν κατάλαβες; Ότι εμπνεύστηκα από κάπου και το έγραψα;

      Τι άλλο δεν έχεις καταλάβει; Πως ο Στάθης ο Σταυρόπουλος δεν έχει καμιά ανάγκη να τον περιγελάσω εγώ;

      Μάθε κάτι: ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΓΕΛΟΣ...

      Πάμε παρακάτω.
      Ποιος διαφωνεί με τις απόψεις μου και τον χαρακτήρισα σαπιοκοιλιά;
      Πρόσεχε τι βγάζεις απ' την κοιλιά σου, γιατί τέτοιο πράμα απ' το στόμα μου δεν βγήκε, μήτε απ' το πληκτρολόγιό μου.

      Τέλος, θεωρείς το διήγημά μου βλακεία και το επαναλαμβάνεις νομίζοντας πως με απασχολεί η άποψή σου. Χαζολογείς χαζοσκεπτόμενος...
      Διότι περί ορέξεως, ...κολοκυθόπιτα.

      Άντε γεια

      Διαγραφή
  3. To διήγημα δεν είναι βλακεία αν το δούμε ξεχωριστά. Το θεμα είναι που κολλάει ο Στάθης (Σταυρόπουλος) με τον ήρωα που περιγράφεις. Κατά τη γνώμη μου το βάζεις εντελώς άστοχα.

    Και επειδή ΔΕΝ είναι αυτονόητη μια τέτοια αντιστοίχιση (και το ξέρεις), βάζεις και την φωτογραφία του Σταυρόπουλου γιατί δεν αρκεί ότι βαφτίζεις τον ήρωα "Σταθη", δεν πρόκειται να πάει το μυαλό του έρμου του αναγνώστη εκεί που θέλεις να πάει.

    Δηλαδή καλύτερα να βγεις στο μπαλκόνι και να φωνάξεις: Στάθη Σταυρόπουλε είσαι ένας σαπιοκοιλιάς και τσιράκι των αφεντάδων", είναι πιο ευθύ και πιο έξυπνο, αν προτιμάς.

    Τάκιτος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Τάκιτος

      Η φωτογραφία πάει πακέτο με το "Αυστηρώς προσωπικόν..." http://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/61987/aystiros-prosopikon

      Κι αυτό είναι που με ενέπνευσε, κάτι που εξάλλου δηλώνω.

      Μήπως λοιπόν έπρεπε να μην αναφέρω καν και το "Αυστηρώς προσωπικόν...";;;

      Δε μου τα λες καθόλου καλά...

      Τέλος πάντων, σου απάντησα και πάλι, για να μη θεωρήσεις ότι τ' αποφεύγω ή σε απαξιώνω.
      Μην το παρατραβάς όμως, γιατί κάποια στιγμή θα βαρεθώ, κι επιπλέον δεν έχω χρόνο για ατέρμονες συζητήσεις.

      Χαιρετώ

      Διαγραφή