Ήταν πριν καμιά 40ριά
μέρες… Τι αίσχος, λαέ!
Λαέ, που αντί ν’ αντιδράσεις καταλυτικά, επέτρεψες να «παρελάσει» μπρος στα
μάτια σου και μπρος στα μάτια των παιδιών σου η μαστούρα, η σαβούρα και η
πατσαβούρα.
Λαέ που επέτρεψες να φτύσουν πάνω στην αγωνία τής ψυχής σου -μην και
μπλέξουν το παιδί σου στα ναρκωτικά, ή ακόμη χειρότερα, επέτρεψες να φτύσουν πάνω στη θανατηφόρα αγωνία
σου για το πώς να ξεμπλέξει το ήδη πιασμένο στα δίχτυα τής ναρκωαράχνης παιδί σου.
Λαέ που καμώνεσαι πως δεν καταλαβαίνεις, ή όντως δεν αντιλαμβάνεσαι, ότι Η ΣΑΒΟΥΡΑ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕ, ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΝΑΡΚΩΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, ήτοι τον
αφανισμό κάνα δυο γενιών έφηβων…
Έφηβων και νέων τής
λαϊκής οικογένειας. Της δικής σου φαμίλιας δηλαδή.
(Στο ένα χέρι τατουάζ η ναζιστική υπογραφή..., ο αγκυλωτός σταυρός, και στο άλλο η μαστούρα... Αυτά τα πρότυπα προβάλλουν στα παιδιά τού λαού, για να τα κάνουν "πάκο σε σάβανο"...)
Κι αυτή η αποστολή τής συγκεκριμένης σαβούρας και πατσαβούρας, που λες λαέ, λειτουργεί
στα πλαίσια ενός επιτυχώς δοκιμασμένου προτύπου. Πάκο το λένε. Τό ’χεις
ακουστά;;;
Πρόκειται για το
ναρκωτικό που ρίξαν όμοιες σαβούρες και πατσαβούρες στην Αργεντινή τον καιρό τής
προηγούμενης σοβαρότατης οικονομικής της καπιταλιστικής κρίσης.
Μ’ αυτό το πάκο, που λες λαέ, μέσα σ’ ελάχιστα χρόνια ξεπάστρεψαν
τουλάχιστον δυο γενιές εφήβων, των λαϊκών στρωμάτων βεβαίως. Της φτωχολογιάς…
Τα πέθαναν τα παιδάκια.
Τα δολοφόνησαν!
Τα δολοφόνησαν με
μαστούρα…
Ποιος άραγε ωφελήθηκε από τόσες χιλιάδες και χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά,
δολοφονημένους νέους, χιλιοσακατεμένα παιδιά, χιλιοσακατεμένους νέους;;;
Η οικονομία λαέ. Η
καπιταλιστική οικονομία ωφελήθηκε, λαέ.
Τα μεγάλα επιχειρηματικά
κέρδη, λαέ, ωφελήθηκαν.
Πώς;
Ε, δεν είναι δα και
δύσκολο να φτιάξεις την πραγματική «εικόνα» στο μυαλό σου λαέ.
Οι δολοφονημένες γενιές
των έφηβων, αν δεν δολοφονούνταν, θ’ αποτελούσαν κίνδυνο για τις αιτίες τής
μαύρης φτώχειας.
Θα γίνονταν δε, ακόμη πιο
επικίνδυνοι αργότερα, ως ώριμοι και έμπειροι πολίτες που είχαν ζήσει στο πετσί τους
τις συνέπειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και κρίσης.
Κι επειδή ακόμη και η
μικρότερη καπιταλιστική ανάπτυξη ακολουθείται από μια κρίση και μετά ξανά μια
μικρή ανάκαμψη που σέρνει ακόμη πιο τρομερή κρίση κ.ο.κ., αυτές οι γενιές και
κάτω από σωστά συμπεράσματα, αιτήματα και συνθήματα, θ’ αποτελούσαν τη φλόγα
που γίνεται πυρκαγιά και κάνει τέφρα τις αιτίες των βασάνων του λαού.
Πετάς λοιπόν ...ελεύθερα και ...νόμιμα ένα «πάκο» θανατικά και μάλιστα τσάμπα πράμα, ξεπαστρεύεις
τα παιδάκια και ξεμπερδεύεις για κάμποσες δεκαετίες απ’ τον κίνδυνο που απειλεί
τα κέρδη…
Αλήθεια όμως, τι να εννοούσε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν βροντοφώναζε να εφαρμόσουμε το
μοντέλο τής Αργεντινής για να σωθούμε απ’ την κρίση…
Έχω δικαίωμα να υποθέσω
ένα «πάκο» μέτρων που μπορεί να εννοούσε, ναι ή όχι;
Τι λέω μωρέ… Κανείς δεν
μπορεί να μου απαγορέψει να σκέφτομαι, όσο το κεφάλι μου βρίσκεται πάνω στους ώμους
μου.
Άμα μου το πάρουν (γιατί
δέχομαι και τέτοιες απειλές), τότε δεν θα μπορώ να σκέφτομαι.
Οι μέχρι τότε σκέψεις μου
όμως, δε θά ’χουν πάει χαμένες μήτε στο βρόντο, μια και τις μοιράζομαι μ’
ανθρώπους λαϊκούς, με την φτωχολογιά που συναναστρέφομαι ως χαρακτηριστικότατο
μέλος της.
Τέλος πάντων λαέ, απέναντι κι ενάντια στη μαστούρα, τη σαβούρα και την
πατσαβούρα που θέλει να «τυλίξει πάκο» το παιδί σου σε σάβανο, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΣΟΥ ΛΑΕ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ, ΑΛΥΓΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ, ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, για να κερδίσουμε στη συνέχεια τα καλύτερα και
να σώσουμε τούτη τη χώρα. Εμάς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και τις επόμενες
γενιές δηλαδή.
Καλή Γκέλμπεση - συγγραφέας
